Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 5 mei 2014

Weblog no. 1 Albert Dragt, wethouder

Weblog Albert Dragt, D66 wethouder van Leusden.

Maandag 5 mei 2014. 

Zo de eerste week als de nieuwe wethouder van Leusden zit er op. Een week met veel nieuwe ervaringen, indrukken en met veel nieuwe namen en gezichten op het gemeentehuis en daarbuiten.

Enerverend omdat ik in deze week meteen als wnd. burgemeester aan de slag mocht omdat onze echte burgemeester van een al veel eerder geplande korte vakantie in het buitenland genoot. Dat betekent o.a. ook meteen de eindverantwoordelijkheid in kwesties van openbare orde en veiligheid. Gelukkig is alles goed gelopen en zijn er in Leusden geen rampen gebeurd waarbij de burgemeester in actie moest komen. Maar als dat wel het geval was geweest dan was ik zonder twijfel op uitstekende wijze ondersteund door een keurkorps aan ambtelijke en bestuurlijke adviseurs, die mij al meteen prima op weg hebben geholpen met mijn taken en verantwoordelijkheden. In dat kader o.a. kennis gemaakt met de burgemeester van buurgemeente Woudenberg, die al meteen haar ondersteuning aanbood mocht dit nodig zijn en met de chef van het politiebureau Leusden/ Woudenberg.

Zondag 4 mei mocht ik de gemeente Leusden vertegenwoordigen bij de jaarlijkse dodenherdenking bij het monument aan de Asschatterkeerkade. Op deze plek zijn op 27 april 1945, dus enkele dagen voor de bevrijding en de capitulatie,  op lafhartige wijze vier mannen door de Duitsers doodgeschoten. Deze mannen, buurtbewoners Nico van der Salm en Bertus Herder en evacuees vader en zoon Johannes en Pieter Wessels, waren samen met dertien andere bewoners en familieleden bewoners van een boerderij in Asschat. De bewoners werden uit hun huis verdreven en de boerderij werd in brand gestoken. De vier mannen werden gescheiden van hun familieleden en de anderen in de groep en ter hoogte van de Asschatterkeerkade gefusilleerd.

Na de oorlog is op deze plek door buurtbewoners een monument opgericht ter nagedachtenis aan deze zinloze daad en elk jaar wordt hier al sinds lange tijd op 4 mei een herdenking gehouden ter ere van alle gevallenen in de tweede wereldoorlog en in oorlogen en bij vredesoperaties elders in de wereld.

Om twintig over zeven werd ik ter plaatse van de boerderij van de familie van Romen opgewacht door twee bestuursleden van de Oranjevereniging Leusden, beiden getooid met een fraaie rood wit blauwe rozet op de revers van hun colbert. Om half acht startte de Stille Tocht. Het kostte me even om te wennen aan het waardige pasritme van de voorzitter van de Oranjevereniging, maar na enige tijd voelde dat toch heel vertrouwd. Langzaam schreden wij samen met zo’n 250 belangstellenden door het mooie agrarische landschap van Asschat, verwonderd aangestaard door de koeien van de familie van Romen. Kinderen van groep acht van basisschool de Klimrakker luidden de klok terwijl het gezelschap in een indrukwekkende stilte om kwart voor acht ongeveer ter plekke van het monument aankwam. Na toespraken van de voorzitter van de Oranjevereniging, het voorlezen van een gedicht, en een uitvoering door muziekvereniging Lisiduna, mocht ik kort namens de gemeente spreken en een grafstuk bij het monument leggen. Daarna hebben kinderen van de Klimrakker, de school die het monument heeft geadopteerd, gedichten en opstellen voorgelezen. Met name de betrokkenheid van deze jonge generatie, is belangrijk voor het vasthouden van de herinnering aan de oorlog en aan de noodzaak om te bedenken dat vrijheid en vrede geen vanzelfsprekendheid is.

Om acht uur twee minuten een indrukwekkende stilte voorafgegaan door de Last Post en afgesloten met het gezamenlijk zingen van het Wilhelmus.

Ik heb nog kort kunnen spreken met enkele nabestaanden van de gefusilleerde mannen. Voor hen zijn de gebeurtenissen aan het einde van de oorlogsjaren nog steeds een emotionele herinnering. Ze waren blij met de aandacht die hun vaders nog ieder jaar krijgen door deze herdenking.

Ik heb de Stille Tocht en de herdenking bij het monument ervaren als een heel waardige gebeurtenis, een bijeenkomst met intimiteit en oprechte betrokkenheid bij de gebeurtenissen die zich hier hebben afgespeeld. Ik vond het mooi om namens de gemeente een kleine bijdrage aan de herdenking te mogen geven.